ORPG// Trapped

Re: ORPG// Trapped

Sean Jackson - 26 - Trainer
Leonie Brinly - 25 - Dokter

Sean

Ik trek mijn wapen uit de pop. De vulling valt als sneeuwvlokjes naar beneden heen. Ik veeg met de palm van mijn hand mijn zweet weg. Ik pers mijn lippen even kort op elkaar en draai een kwartje naar links. "En zo schakel je dus je vijanden uit." verklaar ik dan en kijk naar de mensen die me verbaasd aankijken. "Het is maar een pop." verklaar ik dan en schud mijn hoofd. Die mensen waren ook niet echt veel gewoon. Ooit zullen ze dit wel moeten doen als het virus zich sneller en verder zou verspreiden. Ik zucht even en lik langs mijn lippen. Mijn lippen zaten vol met scheurtje en ik had zelf een wonde op mijn gezicht van het vechten. Ik hoor mijn vriendin mijn naam roepen. "Ga maar aan de slag." zeg ik en stap naar haar toe. Ik leg mijn arm rond haar middel en druk een vlugge kus op haar lippen waarna ik mijn telefoon overneem en hem tegen mijn oor plaats. "Met Sean." mompel ik en hoor de man aan de andere kant zich voorstellen als een parlementslid. Hij wilt dat ik vandaag nog even langs kom bij hem thuis voor enkele basistechnieken van de zelfverdediging. Ik zucht even. "Ik heb veel werk." zeg ik als excuus en het was niet eens gelogen. Ik hoor zijn wanhopig stem. Hij vertelt me dan ook dat hij vader is én zijn dochter niet alleen op een wereld zoals deze wil achter laten, onbeschermd. Ik kijk naar mijn vriendin, Hayley. Ze knikt naar me. Ik pers mijn lippen kort op elkaar en ik ga uiteindelijk akkoord. "Ik ben er rond de middag." zeg ik en haak af.


Leonie

Ik laat mijn handen in mijn handschoenen glijden terwijl mijn jas ook wordt aangetrokken. Snel stap ik naar de operatietafel heen en bestudeer ik het lichaam van de vrouw. Ik pers mijn lippen kort op elkaar. Ze was een spoedgeval, maar ik weet al zeker wat er een de hand is met haar. Ze is besmet en ik kan haar niet meer helpen.. Ik zucht even en kijk naar mijn medecollega. Hij wist wat ik dacht. "Mes." zeg ik dan en neem het kleine, fijne mesje aan. Ik maak ermee een sneetje in haar buikholte en bloed stroomt eruit. Niet rood van kleur, maar zwart. Ik pers mijn lippen kort op elkaar en vraag een tangetje waarmee ik de twee stukken huid uit elkaar trek. Ik hoor rond me heen een aantal mensen kokhalzen, maar ik was er terwijl al gewoon aan geraakt. De geur die de mensen in zich hadden, was verschrikkelijk, maar de geur die de mensen hadden die besmet waren, was nog erger dan al de rest. Het rook naar rottend vlees. De ingewanden zagen er niet meer intact uit waardoor ze stierven. Alles ging binnenin kapot.. Er bestond niks tegen, maar ik was ervan overtuigd dat ik er ooit wat tegen ging vinden. Een geneesmiddel dat de hele wereld ging helpen. Ik pers mijn lippen kort op elkaar en doe een stapje naar achter. "Het is een verlore moeite." verklaar ik zuchtend en zie mijn collega knikken. "Wat nu?" vraagt hij dan en ik slik. "Zet alles maar gewoon uit." Ik stap naar de deur. "Maar.." hoor ik hem haperend zeggen. "Dan sterft ze?" Ik draai me om en knik. "Ik kan haar niet meer redden." Met deze woorden verlaat ik de operatiekamer.

ORPG// Trapped

Dit is een orpg dat een soort van gebaseerd is op de tv serie Containment. We hebben hier onze eigen twist aan gegeven. May or may not contain 18+ material, idk yet.


Ik: Alex Walker - 25 - agent.
    Hannah Riley- 24 - dochter van een parlementslid.


Jij: Jongenman + dame & het begin


 

These voices in my head screaming "Run now", I'm praying that they're human